تبلیغات
شهید حسادت

شهید حسادت
بحثی پیرامون علل شهادت اولین شهید حسادت و یکی از مظلومان بزرگ تاریخ رسول اکرم حضرت محمد مصطفی (ص)
نویسندگان

و در ادامه روش اختفاء در حركت ، عبدالله بن أریقط بن بكر براى رسیدن به مدینه پیامبر صلّى الله علیه و آله را از راهى سخت و ناشناخته پیش برد ، و جز على بن أبى طالب علیه السّلام احدى به مسیرشان آگاه نبود ، و این همان نقشه مخفى و حكیمانه اى بود كه سیّد رسولان صلّى الله علیه و آله انتخاب نمود ، و حركتى اعجاب انگیز و بسیار مخفى و داراى موفقیّت تضمین شده اى بود .

رسول خدا صلّى الله علیه و آله و راهنماى وى عبدالله بن أریقط بن بكر با توكّل بر خدا از مكّه به مدینه حركت كردند . درنگ سه روزه رسول خدا صلّى الله علیه و آله در غار و پیمودن آن راه سخت ناشناخته از عوامل كامیابى سفر هجرت به مدینه منوّره بود .

پیامبر خاتم صلّى الله علیه و آله ناگواریهاى زیادى را بخاطر ماندن در غار و پیمودن آن راه كوهستانى و بیابانى پر پیچ و خم تحمّل نمود ، و مشركین مكّه ، صد شتر براى برگرداندن زنده یا مرده رسول خدا صلّى الله علیه و آله معیّن كرده بودند (171) .

و در آن زمان ، صد شتر مبلغ بسیار زیادى بود ، كه قبائل و گروهها براى به چنگ آوردنش از هر چیز مى گذشتند ، و در عمل ، رؤساى قبائل و راهزنانى مانند ابن سراقه را وارد میدان نمود ، كه تمام راهها را براى یافتن سرور رسولان صلّى الله علیه و آله طى كردند .

و از عادتهاى رهبران و فرماندهان لشكر و مسافران این بود كه هنگام مسافرتهایشان در جزیرة العرب ، راهنمایانى به همراه ببرند زیرا مى خواستند :

1 ـ به سلامت به اهداف مسافرت خویش برسند .

2 ـ در كوتاهترین مدّت ممكن به مكان مورد نظر برسند .

3 ـ از اماكن خطرناك طبیعى و غیر طبیعى بركنار باشند .

4 ـ براى استراحت شبانه ، به محلهاى مخفى دسترسى داشته باشند .

و این موارد بدون داشتن راهنمائى حاذق و آگاه به استراحتگاههاى بین راه ، و موقعیّت جغرافیائى آنها حاصل نمى شد ، و به همین جهت در جنگ فیل ، « أبرهه حبشى » به كمك راهنمائى « أبو رغال » (172) از یمن به مكّه لشكركشى نمود .

و مشركین سركش مكّه ، از راهنمائى به نام « كرز خزاعى » یارى جستند ، تا رسول خدا صلّى الله علیه و آله را در اختیار بگیرند (173) گرچه بصورت اجمالى راههاى مكّه را مى شناختند .

و قافله هاى عرب ، هنگام رفتن به یمن و شام ، از راهنمایان در تجارت و سفر یارى مى جستند ، و در ادامه همین روش طبیعى رسول خدا صلّى الله علیه و آله در رفتن به مدینه از راهنماى با وفا و شریفى بهره گرفت كه عملا مورد حسن ظنّ رسول خدا صلّى الله علیه و آله بود .

و بعد از موفقیّت عبدالله بن أریقط بن بكر در این هجرت ، مسلمانان به وى اعتماد كردند ، و أبوبكر از وى خواست تا همسرش ام رومان و دخترش عایشه را از مكّه به مدینه بیاورد (174) و این امر نیز با موفقیّت تمام شد ، و آن دو را به سلامت به مدینه رسانید ، بدون آنكه هیچ عمل شك بر انگیزى از وى مشاهده نمایند .

و عربها در راههاى دور دست ، و سفرهائى كه روزهاى زیادى طول مى كشید ، زنان خود را به دست راهنمایان نمى سپردند ، مگر آنكه به وسیله تجربه ، بدون هیچ شكّى اخلاص وى به اثبات برسد ، و اگر ابن أریقط بن بكر مسلمان واقعى نبود ، این كار را نه براى پیامبر و نه براى دیگر مسلمانان انجام نمى داد .

و در همان حال ، مشركین سركش مكّه ، صد شتر براى كسى كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله را زنده یا مرده بدست آورد و یا مشركین را به محلّ اختفاى او راهنمائى كند ، تا منجر به دستگیرى او گردد قرار داده بودند (175) .

اولا : اگر ابن أریقط بن بكر كافر بود ، بر خود لازم مى دانست تا با هر وسیله ممكن براى بدست آوردن این جایزه گرانقدر تلاش نماید .

و ثانیاً : اگر وى مشرك بود بخاطر خدمت به خدایان مورد پرستش خود ، بر خود واجب مى دانست مشركین را در دستیابى به رسول خدا صلّى الله علیه و آله یارى نماید .

و ثالثاً : مسافرت با رسول خدا صلّى الله علیه و آله با خطرات فراوان همراه بود ، زیرا سركشان خونریز ، در صدد قتل آن حضرت بودند ، و هیچ عاقلى نمى پذیرد كه مردى مشرك ، دین و دنیاى خود را ترك نماید و با پیغمبرى كه در اعتقاد و اهداف با وى مخالف است چنین خالصانه رفتار نماید .

و شنیده نشده است كه پیامبر صلّى الله علیه و آله به ابن أریقط بن بكر اجرتى در مقابل آن عمل داده باشد . و از طرفى رسول خدا صلّى الله علیه و آله صد شتر نداشت تا در مقابل رساندن وى به مدینه به راهنماى خود بدهد ، و فراهم كردن دو مركب سوارى براى رسول خدا صلّى الله علیه و آله و ابن أریقط بن بكر مسأله پر مشقّتى بود كه قیمت آن را علىّ بن أبى طالب علیه السّلام پرداخت نمود (176).

و تازه اگر هم حضرت خدیجه سلام الله علیها در آن زمان زنده بود و صد شتر را به ابن أریقط بن بكر مى داد ، باز هم وى جانب قریش را ترجیح مى داد زیرا موافق اعتقاد دینى اش بود ، و سلامتى دین و دنیاى وى را تأمین مى كرد .

بنابراین عبدالله بن أریقط بن بكر مسلمانى مجاهد و فداكار در راه خدا بود ، و اموال دنیا را در راه تحصیل رضاى خداوند تعالى ترك مى نمود .


[171] ـ مجمع الزّوائد هیثمى ، 53 ج 6 .

[172] ـ بحار الأنوار ، 393 ج 11 ، سنن أبى داود ، 54 ج 2 ، كشّاف القناع ، بهوتى ، 168 ج 2 .

[173] ـ ألخرائج و الجرائح ، راوندى ، 144 ج 1 ، مناقب آل أبى طالب ، ابن شهر آشوب ، 111 ج 1 ، فتوح البلدان ، بلاذرى ، 64 ج 1 ، قصص الأنبیاء ، راوندى ، 334 .

[174] ـ مستدرك حاكم ، 4 ج 4 ، فتح البارى ، ابن حجر ، 176 ج 7 ، تاریخ طبرى ، 400 ج 2 ، ألمنتقى ، كازرونى ، بحار الأنوار ، 129 ج 9 .

[175] ـ مجمع الزّوائد ، هیثمى 53 ج 6 .

[176] ـ بحار الأنوار ، 107 ج 19 ، أعلام الورى ، 63 ، احتجاج طبرسى ، 204 ج 1 .




[ دوشنبه 21 فروردین 1391 ] [ 08:30 ق.ظ ] [ سینا علی نسب ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


این وبلاگ گامی است کوچک در جهت روشنگری روشها و دفعات و نتیجه سوء قصدهایی که برای پیامبر رحمت و مهربانی حضرت محمد (ص) بوسیله خلفای راشد و برخی نزدیکان ایشان که از دشمنان واقعی و ماری در آستین بودند بوقوع پیوسته است

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
ابزارهای مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب